การปรึกษาแบบกลุ่มตามแนวคิดของ Trotzer

       นานวันจะลืมเรื่องจิตวิทยาที่เรียนมา เลยขอเอามาเขียนไว้ เผื่อน้องๆนักจิตวิทยา หรือ ผู้เรียนจิตวิทยาจะได้นำไปใช้ได้บ้างนะครับ

ปล.หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม หรือ นำไปประกอบการวิจัย สอบถามได้นะครับ https://www.facebook.com/piyapongpom 

นิยามปฏิบัติการ

      1. การปรึกษาแบบกลุ่มตามแนวคิดของ Trotzer หมายถึง ขั้นตอนของการช่วยให้เด็ก      ที่ได้รับผลกระทบจากโรคเอดส์ พัฒนาตนเองด้วยการรับรู้ตนเองได้อย่างสอดคล้องและเหมาะสมกับความเป็นจริงของสภาวะแวดล้อม 5 ขั้นตอนคือ 1.ขั้นความปลอดภัย 2.ขั้นการยอมรับ   3.ขั้นความรับผิดชอบต่อตนเอง 4. ขั้นการแก้ไขเปลี่ยนแปลง 5. ขั้นการปิดกลุ่มหรือยุติการปรึกษา โดยผ่านกระบวนการสำรวจตนเอง การรับรู้และให้ข้อมูลป้อนกลับ กับเพื่อนสมาชิกในกลุ่ม ช่วยให้เด็กได้พัฒนาสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน นำไปสู่การบรรลุความต้องการของตนเองแต่ละลำดับขึ้นไปจนถึงภาวะสัจจการแห่งตนได้ในที่สุด บรรยากาศภายในกลุ่มเต็มไปด้วยการยอมรับ มีความอบอุ่นไว้วางใจ ลักษณะของกลุ่มพัฒนาตนตามแนวคิดของ Trotzer ผู้นำกลุ่มจะมีการจัดการจัดกิจกรรมเชิงจิตวิทยาในกลุ่ม เพื่อให้สมาชิกได้มีประสบการณ์ตรงในมิติต่าง ๆ ด้วยตนเอง มีการเรียนรู้ที่จะเข้าใจและยอมรับตนเอง

      2. ภาวะความซึมเศร้า หมายถึง การที่เด็กที่ได้รับผลกระทบจากโรคเอดส์อยู่ในภาวะ หดหู่ ไม่ร่าเริง แจ่มใส หลีกหนีสังคม ชอบมองโลกในแง่ร้าย ถดถอย มีลักษณะเฉย ๆ เบื่ออาหาร นอนไม่หลับ หงุดหงิด ไม่มีเพื่อน ชอบอยู่คนเดียว มีความคิดเห็นขัดแย้งกับผู้อื่น ขี้น้อยใจ ไม่อยากเข้าสังคมกันเพื่อนที่โรงเรียน สมาธิลดลง เหม่อลอย มีอาการเจ็บป่วยอยู่เสมอ ปวดท้อง ปวดศีรษะ คิดทำร้ายตัวเองหรือคิดฆ่าตัวตาย ซึ่งในการวิจัยครั้งนี้หมายถึง ค่าคะแนนที่ได้จากแบบวัด     ความซึมเศร้าของ  Kovacs (Children’s Depression Inventory: CDI) โดยพิสมัย  เต็งพงศธร   ได้แปล (2533) ประกอบด้วย การวัดระดับความซึมเศร้ามากที่สุด การวัดระดับความซึมเศร้า ปานกลาง และการวัดระดับความซึมเศร้าน้อยที่สุด

      3. ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเอง หมายถึง การที่เด็กที่ได้รับผลกระทบจากโรคเอดส์    มีความรู้สึกเกี่ยวกับตนเองซึ่งได้จากการประเมินสิ่งที่ตนเองกระทำ หรือสิ่งที่ตนเองเป็น โดยมองว่ามีความสำคัญมีคุณค่า น่ายอมรับ  นับถือ และการประเมินตนเองนี้มีผลมาจากระบบความเชื่อภายในตนเองและประสบการณ์จากภายนอกประกอบกัน ซึ่งในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยหมายถึง ค่าคะแนน    ที่ได้จากแบบวัดการเห็นคุณในตนเองของ Coopersmith (Coopersmith Self-Esteem    Inventories-School Form : CSEI, 1984) โดยรัชนีย์  แก้วคำศรี ได้แปล (2545) ประกอบด้วย   การเห็นคุณค่าในตนเองโดยทั่วไป ด้านตนเอง ด้านสังคมและกลุ่มเพื่อน ด้านครอบครัว  และด้านการเรียน